آموزشگاه زبان آلمانی تهران
ثبت‌نام کلاس‌ها

آموزش گرامر آلمانی از صفر

آموزش زبان آلمانی A1.1 |

اگر قصد آموزش زبان آلمانی را از صفر دارید، اولین چیزی که باید جدی بگیرید گرامر پایه است. بسیاری از زبان‌ آموزان در شروع یادگیری، فقط روی حفظ کردن لغت تمرکز می‌کنند، اما بدون آموزش گرامر، جمله‌ سازی درست ممکن نیست. در سطح A1.1 شما با اصلی‌ترین ساختارهای آموزش گرامر  زبان آلمانی  از جمله جمله سازی پرسش و پاسخ اسامی و ضمایر آشنا می‌شوید؛ ساختارهایی که پایه‌ی تمام مراحل بعدی یادگیری هستند.
در مؤسسه زبان ادبا، آموزش گرامر زبان آلمانی بر اساس متدهای به‌روز و استاندارد، از جمله Netzwerk neu، ارائه می‌شود.

المانی

گرامر A1.1 در آموزش زبان آلمانی شامل چه چیزهایی است؟

در سطح A1.1، زبان‌ آموز با مهم‌ترین قواعد پایه‌ای آشنا می‌شود. این قواعد، ستون اصلی جمله‌سازی در زبان آلمانی هستند و اگر درست یاد گرفته شوند، ادامه مسیر بسیار ساده‌تر خواهد شد. مهم‌ترین مباحث گرامری این سطح عبارت‌اند از:

جمله خبری و جمله پرسشیفعل و جایگاه آن در جملهضمایر شخصیحروف تعریف معین و نامعینAkkusativفعل‌ های پرکاربرد و صرف آن‌هاافعال با مفعول مستقیممنفی‌سازی با keinPossessivartikelفعل‌های modalافعال جداشدنیImperativ با Sieحروف اضافه با Akkusativزمان، ساعت و عبارت‌های زمانیPräteritum فعل‌ های haben و sein

این مباحث، پایه‌ی واقعی آموزش زبان آلمانی هستند و بدون آن‌ها، ساختن جمله‌های صحیح بسیار دشوار می‌شود.

📌 گرامرزبان آلمانی از صفر


1
ضمایر شخصی در زبان آلمانی
یکی از اولین بخش‌های گرامر در A1.1، ضمایر شخصی یا Personalpronomen است. این ضمایر برای جایگزینی اسم‌ها در جمله استفاده می‌شوند

ضمایر اصلی عبارت‌اند از:

ich
du
er/sie/es
wir
ihr
sie
Sie

✅ • Ich bin Anna
✅ • Wir lernen Deutsch
✅ • Du bist müde.
✅ • Sie wohnen in Berlin

2
جمله خبری و جمله پرسشی
در زبان آلمانی، دانستن جایگاه فعل در جمله از همان ابتدا ضروری است. در جمله خبری ساده، فعل معمولاً در جایگاه دوم قرار می‌گیرد.

• Ich lerne Deutsch
• Heute arbeite ich zu Hause
• Morgen gehen wir ins Kino
در جمله پرسشی با کلمه پرسشی نیز فعل بلافاصله بعد از کلمه پرسشی می‌آید:
? Wie heißt du

? Wo wohnst du
? Wann kommst du
در سؤال بله/خیر، فعل در ابتدای جمله قرار می‌گیرد: • این ساختارها از پایه‌ای‌ترین قسمت‌های آموزش زبان آلمانی هستند.

✅ ?Magst du Kaffee

✅ ? Hast du Zeit

✅ ? Kommst du aus Deutschland

3
حروف تعریف معین و نامعین
در آلمانی، اسم‌ها معمولاً با حرف تعریف می‌آیند. شناخت Artikel از همان سطح A1.1 ضروری است.

حروف تعریف معین
• der • das • die
حروف تعریف نامعین • ein • ein • eine

✅ • der Mann
✅ • das Buch
✅ • die Frau
✅ • ein Mann
✅ • ein Buch

✅ • eine Frau

4
منفی‌سازی با keinبرای منفی کردن اسم‌ها در آلمانی از kein استفاده می‌شود.

مثال‌ها:

✅ • Ich habe kein Auto
✅ • Sie hat keine Zeit
✅ • Wir haben keinen Kaffee
شکل‌های kein در حالت‌های مختلف تغییر می‌کنند:

• kein
• keine
• keinen
نکته مهم این است که kein برای منفی کردن اسم‌ها به کار می‌رود، نه برای منفی کردن کل جمله. این تفاوت در آموزش زبان آلمانی باید از ابتدا روشن باشد.
مثال:

• Ich habe kein Handy
• Das ist kein Problem


5
Possessivartikel یا صفات ملکی
برای بیان مالکیت، در سطح A1.1 باید Possessivartikel را یاد بگیرید.

نمونه‌ها:
✅ • mein
✅ • dein
✅ • sein
✅ • ihr
✅ • unser
✅ • euer
✅ • Ihr

مثال:

• Das ist mein Buch
.Das ist unsere Schule

? Ist das dein Stift

این ساختار در آموزش زبان آلمانی برای صحبت درباره خانواده، وسایل شخصی و روابط بسیار کاربردی است.

6
افعال haben و sein
دو فعل haben و sein از مهم‌ترین افعال در کل زبان آلمانی هستند. در سطح A1.1 باید صرف آن‌ها را کاملاً بلد باشید.

صرف فعل haben

• ich habe
• du hast
• er/sie/es hat
• wir haben
• ihr habt
• sie/Sie haben

صرف فعل sein

• ich bin
• du bist
• er/sie/es ist
• wir sind
• ihr seid
• sie/Sie sind

✅ Ich habe einen Kurs.

✅ Ich bin Student.

✅Wir sind müde.

یادگیری این دو فعل، یکی از پایه‌های اصلی آموزش زبان آلمانی است.

🔎 نکته: در آموزش زبان آلمانی، یادگیری این بخش اهمیت زیادی دارد، چون جنسیت اسم‌ها و حالت‌های دستوری بر شکل Artikel اثر می‌گذارند.

فعل‌های Modal در سطح A1.1

در این سطح، زبان‌آموز باید با فعل‌های modal آشنا شود. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

مثال: Ich kann heute nicht kommen. / Wir müssen früh aufstehen.

افعال جداشدنی (Trennbare Verben)

در این افعال، پیشوند از فعل جدا شده و در انتهای جمله قرار می‌گیرد:

فعل مثال
aufstehen Ich stehe um 7 Uhr auf.
ankommen Er kommt um 10 Uhr an.

زمان، ساعت و حروف اضافه

کاربرد حروف اضافه با Akkusativ در جمله‌های روزمره بسیار مهم است:

  • für: Das Geschenk ist für dich.
  • um: Der Kurs beginnt um 8 Uhr.

صرف Präteritum برای haben و sein

ضمیر haben (داشتم) sein (بودم)
ich hatte war
du hattest warst
er/sie/es hatte war

 

 

آموزش جامع گرامر زبان آلمانی سطح A1.1

فعل‌های Modal در سطح A1.1

در این سطح، زبان‌آموز باید با فعل‌های modal آشنا شود. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: müssen (مجبور بودن)، können (توانستن)، wollen (خواستن).

مثال: Ich muss lernen. | Du kannst gut sprechen. | Wir wollen nach Berlin fahren.

در جمله‌هایی که فعل modal دارند، فعل اصلی به صورت مصدر در انتهای جمله می‌آید.

مثال: Ich kann heute nicht kommen. | Wir müssen früh aufstehen. | Sie wollen Deutsch lernen.

این ساختار یکی از مهم‌ترین قواعد گرامری در آموزش زبان آلمانی است.

افعال جداشدنی (Trennbare Verben)

در این افعال، پیشوند از فعل جدا شده و معمولاً در انتهای جمله قرار می‌گیرد.

  • aufstehen, ankommen, einkaufen, mitkommen, fernsehen

مثال: Ich stehe um 7 Uhr auf. | Wir kaufen heute ein. | Er kommt um 10 Uhr an.

اگر این بخش را از همان ابتدا درست یاد بگیرید، در ادامه آموزش زبان آلمانی اشتباهات کمتری خواهید داشت.

Imperativ با Sie و صفت همراه با sein

برای درخواست‌های رسمی از Imperativ با Sie استفاده می‌کنیم: (Kommen Sie bitte herein / Sprechen Sie langsam / Warten Sie einen Moment).

برای صفت همراه با sein نیز: (Das Wetter ist schön / Der Kaffee ist heiß / Die Tasche ist klein).

ترتیب کلمات در جمله آلمانی

قانون اصلی: فعل در جمله خبری ساده در جایگاه دوم است. در افعال Modal و جداشدنی، اجزای دیگر به انتهای جمله می‌روند.

مثال: Ich lerne Deutsch. | Ich kann heute nicht kommen. | Ich stehe früh auf.

حروف اضافه با Akkusativ و زمان

حروف مهم: für, um, durch, ohne, gegen. در سطح A1.1، für کاربرد بیشتری دارد.

مثال: Das Geschenk ist für dich.

بیان زمان: (um 8 Uhr / am Montag / von 9 bis 12 Uhr / im Sommer / im Januar).

جدول Präteritum برای haben و sein

ضمیر haben (داشتم) sein (بودم)
ich hatte war
du hattest warst
er/sie/es hatte war
wir hatten waren
ihr hattet wart
sie/Sie hatten waren

مثال: Ich war gestern zu Hause. | Wir hatten keine Zeit.

 

آکوزاتیو چیست؟ (حالت مفعول مستقیم)

آکوزاتیو (Akkusativ) در زبان آلمانی به مفعول مستقیم در جمله اشاره دارد. یعنی اسمی که مستقیماً عمل فعل بر روی آن انجام می‌شود.
برای درک ساده‌تر، هرگاه در جمله‌ی فارسی نیاز به استفاده از «را» داشته باشیم (چه کسی را؟ چه چیزی را؟)، در جمله‌ی معادل آلمانی آن کلمه در حالت آکوزاتیو خواهد بود.

به‌عنوان مثال: در جمله‌ی «من کتاب را می‌خوانم»، واژه‌ی «کتاب» مفعول مستقیم است و در ترجمه‌ی آلمانی باید به حالت آکوزاتیو به‌کار رود.
آکوزاتیو به پرسش‌های “Was?” (چه چیزی؟) یا “Wen?” (چه کسی را؟) پاسخ می‌دهد.

در زبان آلمانی برخلاف فارسی، نقش مفعول مستقیم با تغییر در حرف تعریف (آرتیکل) و گاهی پسوند اسم یا صفت نشان داده می‌شود.
مهم‌ترین تغییر در حالت آکوزاتیو این است که حرف تعریف مذکر تغییر می‌کند: der → den.
سایر حروف تعریف غالباً بدون تغییر می‌مانند (برای مونث die و خنثی das در آکوزاتیو ثابت می‌مانند).

در جدول زیر، تفاوت حروف تعریف معین در حالت‌های مختلف را مشاهده می‌کنید:

جنسیت (اسم مفرد) حالت فاعلی (Nom.) حالت آکوزاتیو (Acc.) حالت داتیو (Dat.)
مذکر (der) der Mann (مرد) den Mann dem Mann
مونث (die) die Frau (زن) die Frau der Frau
خنثی (das) das Kind (کودک) das Kind dem Kind
جمع (die) die Bücher (کتاب‌ها) die Bücher den Büchern*

* در حالت داتیو جمع، معمولاً به اسم پسوند -n اضافه می‌شود (مثلاً Kinder → Kindern).

در حالت داتیو جمع، حرف تعریف die به den تبدیل می‌شود و اغلب یک پسوند -n به انتهای اسم جمع اضافه می‌گردد (مثلاً: Kinder → Kindern).

همان‌طور که در جدول مشاهده می‌کنید، در حالت آکوزاتیو تنها مذکر مفرد دستخوش تغییر در آرتیکل می‌شود (der→den و ein→einen برای نامعین). این تغییر کوچک نشانگر مفعول مستقیم بودن اسم است. برای اسامی مؤنث، خنثی و همه‌ی اسامی جمع، حرف تعریف در آکوزاتیو شبیه حالت فاعلی باقی می‌ماند. با این حال، تشخیص آکوزاتیو فقط از روی آرتیکل نیست؛ بلکه نقش کلمه در جمله نیز معیار اصلی است. در ادامه کاربردهای رایج حالت آکوزاتیو را مرور می‌کنیم.

📌 کاربردهای رایج حالت آکوزاتیو


1
مفعول مستقیم فعل
هر جمله‌ی ساده‌ی آلمانی که دارای مفعول مستقیم باشد، آن اسم به حالت آکوزاتیو می‌رود:

✅ Ich sehe den Hund. (من آن سگ را می‌بینم)
✅ Sie liest ein Buch. (او یک کتاب می‌خواند)
✅ Wir kaufen einen Tisch. (ما یک میز می‌خریم)

2
بعد از برخی حروف اضافه خاص
بعضی از حروف اضافه همواره اسم بعد از خود را به آکوزاتیو می‌برند:

durch, für, gegen, ohne, um, bis, entlang

✅ Er geht ohne seinen Freund. (او بدون دوستش می‌رود)
✅ Wir laufen durch den Park. (ما از داخل پارک می‌دویم)
✅ Ist das Geschenk für mich? (آیا این هدیه برای من است؟)

3
عبارات زمانی بدون حرف اضافه
بسیاری از عبارت‌های زمانی در آلمانی بدون حرف اضافه می‌آیند اما در حالت آکوزاتیو هستند:

✅ Jeden Tag lerne ich Deutsch. (من هر روز آلمانی یاد می‌گیرم)
✅ Letzten Sommer sind wir nach Österreich gereist. (ما تابستان گذشته سفر کردیم)
✅ Er arbeitet diesen Abend nicht. (او امشب کار نمی‌کند)

نکته: در جملاتی که ساختار «Es gibt …» (وجود دارد/هست) به‌کار می‌رود نیز اسم پس از آن در حالت آکوزاتیو قرار می‌گیرد مثلا: Es gibt einen Stuhl im Zimmer. (یک صندلی در اتاق هست.) – در ترجمه‌ی فارسی «یک صندلی» نهاد به‌شمار می‌آید، اما در زبان آلمانی پس از es gibt همیشه آکوزاتیو می‌آید و ein Stuhl به einen Stuhl تبدیل شده است.

داتیو چیست؟ (حالت مفعول غیرمستقیم)

داتیو (Dativ) در زبان آلمانی به مفعول غیرمستقیم اشاره دارد؛ یعنی اسمی که غیرمستقیم از فعل تأثیر می‌پذیرد یا گیرنده/مخاطب عمل فعل است.
به بیان ساده‌تر، داتیو پاسخ “به چه کسی؟” یا “برای چه کسی؟” را می‌دهد.
در فارسی معمولاً معادل آن افزودن حرف اضافه‌ی «به» یا «برای» است.
مثلا در جمله‌ی «من به دوستم کتاب دادم»، کلمه‌ی «دوستم» نقش مفعول غیرمستقیم دارد و در ترجمه‌ی آلمانی باید به حالت داتیو بیاید.
داتیو اغلب همزمان با وجود یک مفعول مستقیم در جمله ظاهر می‌شود (جملاتی که دو مفعول دارند: یکی مستقیم و یکی غیرمستقیم).
برای نمونه: «پدر برای فرزندش قصه می‌گوید» – «فرزندش» مفعول غیرمستقیم (داتیو) و «قصه» مفعول مستقیم (آکوزاتیو) است.
همانند آکوزاتیو، حالت داتیو نیز با تغییراتی در حروف تعریف و گاهی انتهای کلمات نشان داده می‌شود.
مهم‌ترین نکات در حالت داتیو عبارت‌اند از:
حرف تعریف der و das به dem تبدیل می‌شوند،
و حرف تعریف die (مونث مفرد) به der تبدیل می‌شود.
همچنین حرف تعریف جمع die در داتیو به den تبدیل شده و معمولاً به آخر اسم جمع یک -n اضافه می‌شود (مثلاً: die Eltern ⟶ den Eltern).

این موارد را در جدول مقایسه‌ی بالا نیز مشاهده کردید. به چند مثال ساده توجه کنید:

در ادامه، کاربردهای رایج استفاده از حالت داتیو را مرور کرده و مثال‌های متنوعی را بررسی می‌کنیم.

📌 کاربردهای رایج حالت داتیو


1
مفعول غیرمستقیم (گیرنده‌ی فعل)
هرگاه فعلی دو مفعول داشته باشد – یکی مستقیم (چیزی که داده/انجام می‌شود) و یکی غیرمستقیم (گیرنده‌ی آن چیز) – آن مفعول غیرمستقیم به حالت داتیو می‌رود. این ساختار را می‌توان با سؤال «به چه کسی؟ برای چه کسی؟» شناسایی کرد. مثال‌ها:

✅ Ich gebe dem Kind einen Ball. (من به بچه یک توپ می‌دهم.) – «dem Kind» مفعول غیرمستقیم داتیو، «einen Ball» مفعول مستقیم آکوزاتیو.
✅ Der Vater erzählt seinem Sohn eine Geschichte. (پدر برای پسرش یک داستان تعریف می‌کند.) – «seinem Sohn» مفعول غیرمستقیم داتیو، «eine Geschichte» مفعول مستقیم.
✅ Kannst du mir bitte die Adresse schicken? (می‌توانی لطفاً آدرس را برای من بفرستی؟) – «mir» ضمیر داتیو، «die Adresse» مفعول مستقیم.

2
بعد از حروف اضافه‌ی داتیوساز
گروهی از حروف اضافه همیشه مفعول پس از خود را به حالت داتیو می‌برند. مهم‌ترین آن‌ها:

• aus (از داخلِ)
• außer (به‌جزِ)
• bei (نزدِ/پیشِ)
• mit (با)
• nach (به‌سویِ/پس ازِ)
• seit (از زمانیِ)
• von (از سویِ/از طرفِ)
• zu (به/به‌سویِ)

✅ Ich fahre mit meinem Auto. (من با ماشینم رانندگی می‌کنم.)
✅ Sie kommt aus einem kleinen Dorf. (او از یک روستای کوچک می‌آید.)
✅ Wir treffen uns bei der alten Brücke. (ما کنار پل قدیمی ملاقات می‌کنیم.)
✅ Nach der Arbeit gehe ich einkaufen. (بعد از کار می‌روم خرید.)
✅ Er hat das Geschenk von seinem Vater bekommen. (او هدیه را از طرف پدرش گرفته است.)

3
افعالی که همیشه مفعول داتیو می‌گیرند
برخی افعال آلمانی مفعول مستقیم نمی‌گیرند:  helfen (کمک کردن به)،• danken (تشکر کردن از) • gefallen (خوش آمدن/پسندیدن)gehören (تعلق داشتن به)schmecken (مزه دادن به)passen (اندازه بودن/مناسب بودن برای)بلکه تنها یک مفعول در حالت داتیو دارند. از رایج‌ترین آن‌ها:

 

✅ Ich helfe meinem Bruder. (من به برادرم کمک می‌کنم.)
✅ Wir danken Ihnen, Frau Schneider. (ما از شما تشکر می‌کنیم، خانم اشنایدر.)
✅ Dieses Kleid gefällt meiner Mutter. (این لباس مورد پسند مادرم است.)
✅ Wem gehört dieses Auto? – Es gehört meinem Onkel. (این ماشین مال چه کسی است؟ – مال عمویم است.)

4
ساختارهای وصفی و عبارات ثابت
در برخی عبارات و ساختارها، داتیو بدون حضور فعل مستقیم به‌کار می‌رود. مثال‌ها:

✅ Mir ist kalt. (من سردم است / سردم شده است.)
✅ Wie geht es dir? – Mir geht es gut. (حالت چطور است؟ – من خوبم/حالم خوب است.)
✅ Das ist mir egal. (برای من فرقی نمی‌کند.)
✅ Uns ist langweilig. (ما حوصله‌مان سر رفته است.)

🔎 نکته: گذشته از موارد بالا، حالات خاص دیگری نیز در سطح‌های پیشرفته‌تر وجود دارند که نیازمند آکوزاتیو یا داتیو هستند (مثلاً حروف اضافه‌ی دووجهی مثل in, an, auf – در حالت حرکت آکوزاتیو و در حالت سکون داتیو). این مباحث فراتر از سطح A1-B1 هستند و در اینجا به آن‌ها پرداخته نشده است.


برنامه ی کلاس های گروهی


دانلود فایل تمرین

کلاس‌های آموزش آلمانی ادبا – حضوری و آنلاین (A1 تا B1)

یادگیری گرامر آلمانی وقتی لذت‌بخش‌تر و مؤثرتر می‌شود که آن را در کلاس‌های تعاملی تمرین کنید. مؤسسه زبان آلمانی ادبا با سال‌ها تجربه در آموزش تخصصی آلمانی، دوره‌های ویژه‌ای برای مفاهیم پایه مثل آکوزاتیو و داتیو برگزار می‌کند. شما می‌توانید به کمک مدرسین حرفه‌ای ادبا این مباحث را به شکلی کاربردی و تعاملی فرابگیرید. ویژگی‌های کلاس‌های ادبا:

بسیاری از زبان‌آموزانی که در کلاس‌های ما شرکت کرده‌اند، طی مدت کوتاهی بر مفاهیم پایه مثل حروف تعریف و حالت‌های آکوزاتیو/داتیو مسلط شده و در مهارت‌های گفتاری و نوشتاری پیشرفت چشمگیری داشته‌اند. شما هم می‌توانید جزو آن‌ها باشید! برای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام در کلاس‌های آلمانی ادبا (سطوح A1 تا B1)، همین امروز با ما تماس بگیرید یا از طریق لینک زیر اقدام کنید:

👉 ثبت‌نام دوره‌های آلمانی ادبا – شروع یادگیری اصولی آلمانی از مبتدی تا متوسط.

(جهت مشاوره و تعیین سطح رایگان نیز می‌توانید با ما در ارتباط باشید.)

نتیجه‌گیری

حالات دستوری آکوزاتیو و داتیو اگرچه در ابتدا پیچیده به‌نظر می‌رسند، اما ستون‌های اصلی ساختار جمله در زبان آلمانی را تشکیل می‌دهند. با یادگیری اینکه هر فعل چه نقشی را می‌طلبد و هر حرف اضافه کدام حالت را می‌خواهد، کم‌کم به‌صورت خودکار در صحبت‌ها و نوشته‌های خود حالت صحیح را به‌کار خواهید برد. برای فارسی‌زبانان، ترفند فکر کردن به «را» و «به» در جمله کمک می‌کند تا تشخیص اولیه را راحت‌تر انجام دهند؛ سپس با اتکا به دانش گرامری (تغییرات آرتیکل‌ها، ضمایر و …) جمله‌ی درست را می‌سازید. به خاطر داشته باشید که تسلط بر این مباحث، راه را برای یادگیری موضوعات پیشرفته‌تر هموار می‌کند. پس این پایه را محکم بنا کنید.

سؤالات متداول

آکوزاتیو در زبان آلمانی چیست؟
آکوزاتیو (Akkusativ) همان حالت مفعول مستقیم است. یعنی اسمی که مستقیماً عمل فعل بر روی آن انجام می‌شود.
در فارسی معمولاً با «را» مشخص می‌شود.
مثال: Ich sehe den Hund. → «من آن سگ را می‌بینم.»
داتیو در زبان آلمانی چیست؟
داتیو (Dativ) حالت مفعول غیرمستقیم است. یعنی اسمی که گیرنده یا هدف عمل فعل است و معمولاً با «به» یا «برای» ترجمه می‌شود.
مثال: Ich gebe dem Kind ein Buch. → «من به بچه یک کتاب می‌دهم.»
تفاوت اصلی آکوزاتیو و داتیو در جمله چیست؟
آکوزاتیو به پرسش «چه کسی/چه چیزی را؟» پاسخ می‌دهد، در حالی که داتیو به پرسش «به چه کسی/برای چه کسی؟» پاسخ می‌دهد.
مثال: Der Vater erzählt seinem Sohn eine Geschichte. → «پدر برای پسرش داستانی تعریف می‌کند.»
چه تغییراتی در آرتیکل‌ها رخ می‌دهد؟
– در آکوزاتیو: فقط اسم‌های مذکر تغییر می‌کنند → der → den, ein → einen.
– در داتیو: تغییرات بیشتری داریم → der → dem, das → dem, die (مونث) → der, die (جمع) → den (+ افزودن -n به اسم جمع).
چه حروف اضافه‌ای همیشه آکوزاتیو می‌گیرند؟
برخی حروف اضافه همیشه با آکوزاتیو می‌آیند: durch, für, gegen, ohne, um, bis, entlang.
مثال: Wir laufen durch den Park. → «ما از پارک رد می‌شویم.»
چه حروف اضافه‌ای همیشه داتیو می‌گیرند؟
برخی حروف اضافه همیشه داتیو می‌خواهند: aus, außer, bei, mit, nach, seit, von, zu.
مثال: Ich wohne bei meiner Tante. → «من نزد عمه‌ام زندگی می‌کنم.»
چگونه می‌توان تشخیص داد کلمه در آکوزاتیو است یا داتیو؟
– اگر کلمه مفعول مستقیم باشد (آنچه عمل فعل رویش انجام می‌شود) → آکوزاتیو.
– اگر گیرنده یا هدف فعل باشد → داتیو.
– همچنین به حرف اضافه توجه کنید: برخی فقط آکوزاتیو می‌گیرند و برخی فقط داتیو.
نکته: پرسش «Wen?/Was?» = آکوزاتیو، پرسش «Wem?» = داتیو.

تماس با پشتیبانی
کانال بله ادبا
تماس با آموزشگاه (کلیک کنید)